Έχεις τα στοιχεία της Eurostat από τη μια και τον Άδωνι Γεωργιάδη από την άλλη, να αποκαλεί το 70% των Ελλήνων «μίζερους»…

Εθελοτυφλώντας, παραβλέπει πως η αύξηση των δεικτών ανάπτυξης, όταν δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη μείωση του ποσοστού υποκειμενικής φτώχειας, αλλά μάλλον από επιδείνωσή του, αποτελεί τη μέγιστη απόδειξη πως η διαφημισμένη ανάπτυξη διαχέεται σε ελάχιστους που συσσωρεύουν κέρδη, ενώ η συντριπτική πλειονότητα της κοινωνίας παρακολουθεί από το παράθυρο…

Υποκειμενική φτώχεια, σημαίνει το ποσοστό εκείνων που δηλώνουν πως… δεν τα βγάζουν πέρα και αισθάνονται φτωχοί.

Το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό φτώχειας στην ΕΕ (28%) μετά τη Βουλγαρία (29%), είναι ελάσσον μπροστά στο τρομακτικό ποσοστό-ρεκόρ 67% υποκειμενικής φτώχειας των Ελλήνων με την μακράν δεύτερη Βουλγαρία στο 36%!

Είναι αλήθεια, πως η Ελλάδα είχε ανέκαθεν τα υψηλότερα ποσοστά υποκειμενικής φτώχειας στην Ευρώπη. Τα τέλη της δεκαετίας Ανδρέα (`80s) και η περίοδος της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή του 2004 ήταν οι μοναδικές περίοδοι που το ποσοστό των Ελλήνων που δήλωνε ότι δυσκολεύεται να βγάλει τον μήνα κυμαινόταν σε χαμηλότερα επίπεδα, μεταξύ 42% και 48%. Αυτά τα ποσοστά αποτελούν ίσως την καλύτερη απάντηση στον κ. Γεωργιάδη, για να καταλάβει πως οι Έλληνες δεν δηλώνουν λιγότεροι ή περισσότεροι «μίζεροι» επειδή έχουν… γινάτι κατά της εκάστοτε κυβέρνησης, αλλά επειδή έτσι τους κάνουν να αισθάνονται οι συγκυρίες και οι πολιτικές της εκάστοτε κυβέρνησης.

Κι αν η έλευση των μνημονίων και η τραγική διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δικαιολογεί την επιδείνωση αυτού του δείκτη τα επόμενα χρόνια, τίποτα καλό δεν αποτυπώνει για την περίοδο της «ανάπτυξης» υπό τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη η σταθερή διακύμανση άνω του 65%-66% σε όλη τη περίοδο 2019-2026, με ελαφρά επιδείνωση προς το 67,1% το 2025 και εκτίμηση 67,5% το 2026  σε σχέση με το 66,8% του 2024.

Η σύγκριση με άλλες χώρες του Νότου -ή άλλες χώρες που πέρασαν ΔΝΤ και μνημόνια – είναι συντριπτική για την Ελλάδα. Η Πορτογαλία, από 18% υποκειμενικής φτώχειας το 2019 έπεσε στο 14% το 2025 και το 2026. Η Ιρλανδία από το 18,2% στο 16,5%. Η Ιταλία από το 23% στο 19%.

Εμείς ισορροπούμε στα ίδια ή ανεβαίνουμε, όταν υποτίθεται πως τα τελευταία χρόνια πετύχαμε τον υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης της Ευρώπης.

Αυτό αποδεικνύει πόσο λίγους αφορά η «ανάπτυξη» του Κυριάκου. Και πόσους πολλούς η αλαζονεία του Αδώνιδος…

ΠΗΓΗ: thitanews.gr